همه روزروزه بودن،همه شب نمازکردن     همه ساله حج نمودن،سفر حجاز کردن

زمدینه تا به کعبه،سروپابرهنه رفتن          دولب ازبرای لبیک،به وظیفه بازکردن

به مساجدومعابد،همه اعتکاف جستن         ز ملاهی  و مناهی،همه احتراز  کردن

شب جمعه هانخفتن،به خدای رازگفتن         ز وجود بی نیازش ، طلب نیاز کردن

به خداکه هیچ کس را،ثمرانقدرنباشد          که به روی نا امیدی دربسته بازکردن

بخوان به لحن عشق
با او بگو
ای مهربان که مرا باز خوانده ای
من آمده ام که بگیری تو دست من
این اشک گرم،صدا میکند تو را
او را بخوان،
چنان که اجابت کند تو را
او در نبسته است
دیوار را تو گرد وجودت کشیده ای
آهسته در بکوب
با قطره قطره اشک بکوبان کلون در
آن گونه ای که سزاوار بندگیست
فریاد کن تو خالق خود را
به او بگو
ای مهربانترین ، گر چه چنین دیر ، آمدم
من آمدم
با دستهای خالی و چشمان پر ز اشک
تنها به شوق آن که ببخشی مرا دگر
آزاد کن مرا
باز آمدم دگر